verbondenheid familie

Rond 1975 kwam onze neef Enghwa (zoon van Kian Liong, oudste broer pa Hong) naar Nederland om zich hier als tandarts te vestigen. Hij heeft ervoor gezorgd dat het contact tussen de familie in Indonesia en hier in Nederland weer hersteld werd. Zo kreeg ik ook het adres van onze oom Tik (Tan Kian Tik, jongere broer pa Hong). Vanaf die tijd heb ik met hem gecorrespondeerd.

In 1978 zijn Lanny en ik als eersten naar Indonesia gegaan om de familie te bezoeken. Van tevoren hadden we bedacht dat het een formeel bezoekje zou zijn. We hadden immers nauwelijks contact. Alleen met oom Tik, bij hem in Semarang wilde ik ook langs gaan. Het pakte allemaal heel anders uit. Oom Tik leek in zijn manier van doen, van leven en van praten zo ongelofelijk veel op pa Hong. We waren een paar dagen bij hem, maar het was alsof je je vader daar achterliet.

We gingen toen ook naar Sepanjang, de geboorteplaats van pa Hong en ook de plek waar zijn ouderlijk huis staat en waar zijn broer en zussen woonden. Hoe verrassend dat we allemaal Tannentrekjes tegen kwamen. Een voorbeeldje. Tante Djoen streek met haar vinger over onze armen toen we terug kwamen van een paar dagen Bali, natuurlijk helemaal bruin geworden. Ze zei: ach, hoe kan dat nou, jullie waren zo mooi blank en nu zo zwart, gevolgd door onbegrijpend schudden van haar hoofd. Zo zou pa Hong ook hebben gereageerd.

De gastvrijheid was meteen al enorm groot, ook al was pa Hong nooit meer terug geweest, wat iedereen erg had betreurd. Wij, de kinderen, werden daar niet op aangekeken.

Sindsdien is de relatie alleen maar versterkt. Bing ging het jaar daarna, toen Frans en ik, Bing woonde 6 maanden in Yogya met Geraldine, zijn eerste vrouw, en hun twee kinderen, Josephine en Katherine, Véronique (dochter Lokje), Anne Mijn (kind Joesje) en Arnoud en Claartje (ook kind van Joesje) en partner Jordi. Allemaal bewaren we de beste herinneringen.

Bing werd in 2007 – naast zijn werk bij het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis- professor in de hoofd- en halschirurgie aan de Medische faculteit van de Gadjah Mada universiteit van Yogyakarta bij het ENT departement van het Dr Sardjito ziekenhuis, Zijn belangrijkste drijfveer was het tonen van zijn verbondenheid met het land van zijn vader en van zijn familie, naar wie hij -voor ons onbegrijpelijk- nooit was teruggekeerd. In dit filmpje legt hij uit waarom hij in Indonesia is gaan werken.

Hij is oprichter van een intensief samenwerkingsverband met Indonesië op het gebied van hoofd-hals oncologie. De groep houdt zich bezig met opleiding, screening, behandeling en onderzoek van met name het nasofarynxcarcinoom, een veel voorkomende tumorsoort in Indonesië. Hij is de eerste niet-Indonesische arts die ooit is benoemd als hoogleraar aan de Gadjah Mada Universiteit in Yogyakarta.

Tijdens het NTvG Podium van 25 mei 2011 spreekt Bing bevlogen over “Kankerscreening in Indonesië; tussen droom en werkelijkheid”.
Klik HIER om het filmpje  uit 2011 te bekijken.

Voor de feestelijke viering van zijn professoraat zijn we naar Yogya getogen en hebben we de festiviteiten mee beleefd.

DSC00939
Prof. dr. I.B. Tan
DSC00945
De prof met zijn tweede vrouw en drie echte zusjes en een gekozen zusje
DSC00916
uiterst re en derde van rechts zijn de twee kinderen van Bing. Nu nog echte Tannen.

Sindsdien zijn de banden met de familie veel directer geworden. Bing gaat regelmatig daarnaar toe. Zijn oudste dochter Josephine heeft in Yogya een onderzoek gedaan in het kader van haar studie en in die tijd natuurlijk haar familie bezocht.

In september 2014 zijn Frans en ik (Anki) naar de familie gereisd om met hen de bruiloft van de jongste zoon van onze neef Engtiong mee te maken. Dat was pas een bruiloft. Een groot feest in Jakarta, waar een sprookje bij verbleekt en nog eens zo’n party in Surabaya. De kleding en opmaak van de dames was groots. Iedereen vond de foto van mij prachtig om te vervolgen: je lijkt er helemaal niet op. Hmmm, is dat nou een compliment of juist niet :-). Wacht ik doe de foto erbij, ik vind ‘m zelf namelijk ook prachtig en ik herken mezelf uiteraard er helemaal in. Wij maakten het allemaal mee.

IMG_2663
de verleidelijke dame rechts is Ira, de vrouw van Andy, oudste zoon van onze neef Engtiong.
IMG_2664
Zo zagen Frans en ik er uit bij de twee party in Surabaya. Helemaal in stijl, nou ja op de lengte na dan.

Bing kan, nu hij voor zijn werk regelmatig in Indonesia is, regelmatig op bezoek gaan bij de familie. Altijd weer thuiskomen om zo hartelijk ontvangen te worden, steeds meer als familielid. Zoals Lian laatst tegen mij zei: “ah ja, Bing is geen gast meer, hij komt zo vaak hier, hij is familie”. Denk niet dat ik die status ooit kan bereiken.

bingtiongAndy
Bing, neef Engtiong en zijn oudste zoon Andy in dezelfde batikoverhemden, gekocht door Robert, de jongste zoon van Engtiong, maart 2015.

 

Pa Hong kwam op 20-jarige leeftijd naar Leiden om daar medicijnen te studeren. Hij verliet huis en haard in Indië. Hij overleed in 1998 (91 jr oud). Wat kunnen wij – zo lang na zijn dood – nog te weten komen over hem?