Tagarchief: kinderen pa Hong

oratie zoon van dé dokter Tan

Gisteren heeft Bing zijn oratie uitgesproken aan de universiteit van Maastricht. Hij is weer ‘pulang kampong’. Daar is hij niet dr Tan maar de zoon van dé dokter Tan.

Het is mooi om te horen dat de rode draad in het leven van Bing steeds duidelijker is te zien. Zijn grote respect voor de kwaliteit van het leven tussen de vaste uiteinden: de geboorte en de dood.

Mooi om te horen hoe hij grenzen heeft overschreden; hoe hij dat niet alleen met vasthoudendheid maar ook met zoveel anderen samen deed en doet.

Hij heeft kansen gekregen en ook gebruikt, vaak ook met hulp. Zonder zijn moeder was er van zijn schoolcarrière niet veel terecht gekomen en een groot talent in de kiem gesmoord. Al eerder werd de grote betrokkenheid van pa Hong bij zijn patiënten gememoreerd. Bing kreeg dat dus met de paplepel ingegoten.

Zijn oratie is niet alleen een pleidooi om grenzen te slechten, maar ook om patiënten als mensen te blijven zien, met wie je samen bepaalt hoe lang er behandeld wordt en wanneer het tijd is om afscheid te nemen.

De oratie is te vinden op de mediasite van de universiteit van Maastricht en ook via onderstaande afbeelding.

Lou Quaden, mediasite universiteit Maastricht heeft ervoor gezorgd dat de oratie nu eeuwig op de site kan blijven staan.

Dank Lou Quaden voor deze snelle actie!

negatieven afdrukken

Nog even terug komend op het ontwikkelen en afdrukken van zwart-wit foto’s. Hier twee voorbeelden van niet helemaal goed ontwikkelde en/of niet helemaal goed afgedrukte foto’. Leerling Anki is hiervoor verantwoordelijk.

pa-te-licht
Pa Hong in de tuin op de Musketierslaan in Maastricht, voorjaar 1974.

Deze foto is op te zacht papier afgedrukt of het filmpje is niet lang genoeg ontwikkeld.

pa-te-hard
Pa Hong, denk dat deze als pasfoto was bedoeld.

Deze tweede foto is oftewel op te hard papier afgedrukt of het filmpje is iets te lang ontwikkeld. Ja, ja handwerk..

Hm, ik zie dat ik deze materie in een ander bericht foto’s afdrukken heb genoemd, nu negatieven afdrukken. Wat is nou eigenlijk correct?

Hoe het allemaal begon

Vele jaren na de dood van pa Hong ben ik begonnen zijn foto- en film nalatenschap wat systematischer op te ruimen. Negatieven bij negatieven, dia’s bij dia’s, foto’s bij foto’s en film bij films. Toen pas zag ik dat – op zijn liefdevolle verhalen na over zijn kindertijd in Indië – wij eigenlijk bar weinig van hem wisten. We wisten niet eens in welk jaar hij nou precies naar Nederland was gekomen. Ook over zijn studietijd wisten we weinig, ja dat de heren in de zomer hun kamer(s) opzegden en dan een paar maanden gingen reizen. Uit zijn jeugd in Indië is ook nauwelijks iets bewaard gebleven. Niet meegenomen toen hij naar Nederland vertrok?

Blijkbaar was de tijd rijp om ermee aan de slag te gaan. Ik verzamelde al stukjes geschiedenis, pa Hong’s eigen verhaal en foto’s, maar het werd heel onoverzichtelijk omdat ik telkens weer iets nieuws moest tussenvoegen.

Dus toen ben ik een blog begonnen. Maar dat was een beetje suf. Ik probeerde juist vaste pagina’s te maken, terwijl een blog juist is bedoeld om veel en vaak berichten te posten. Daarbij kwam dat dat blog gratis was en ik weinig grip op de technische details had.

Blog gestopt en een website begonnen. Deze dus. De technische ondersteuning van Irma Polo zorgt ervoor dat de site prima werkt, dat er backups beschikbaar zijn en dat mijn paniekmailtjes rustig opgevangen worden.
Na een wat magere start kwam er opeens schot in de zaak. Dat kwam door een mail van Han Go aan Bing. Han had veel foto’s van zijn vader en tante gescand en vroeg of Bing geïnteresseerd was. Daarop introduceerde Bing mij bij Han:” mijn zus Anki is hier ook mee bezig”.

Han maakte mij bekend met Delpher, de gedigitaliseerde site van de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. Verslavend! Daar vond ik niet alleen terug wanneer pa Hong naar Nederland was gekomen, maar ook met welke boot, welke medepassagiers er waren, hoe de boot eruit zag. Niet te geloven. Ook waren kranteberichtjes terug te vinden over zijn HBS-tijd in Surabaya en later ook over zijn studietijd in Leiden. Een fantastische bron.

En toen maakten we via Han kennis met Tjoe Lan lim-Ko. Zij woonde als klein meisje met haar ouders in Oegstgeest en heeft daar veel Chinese studenten voorbij zien komen. Koppel dat aan een fabelhaftig geheugen en veel foto’s uit pa Hong’s studietijd gingen leven.

Zo wordt de site langzaam opgebouwd. Niet alleen het leven van pa Hong, maar ook de tijd waarin hij leefde, zijn keuzes en de keuzes van zijn studiegenoten maken het verhaal steeds breder. En dan blijkt ook dat wij niet de enige “kinderen van” zijn die op zoek zijn gegaan naar het onbekende leven van hun vader.

Het is erg interessant om van andere “kinderen van” te horen over de levens van hun vaders. Wij hopen dat nog velen deze site zullen vinden en meer gaten kunnen invullen.

We schrijven wat we ontdekken op in korte berichten, niet wetend of en zo ja hoe er een verhaal van gemaakt gaat worden. In ieder geval is het verleden van pa Hong nu bewaard.

memories

Pa Hong was van de complimenteuze kwalificaties. Bing memoreerde het al in zijn toespraak bij de crematie van pa Hong. Ook voor Anki had ‘ie een aardige kwalificatie:
Anki houdt van gadgets.
So far so good, dat klopt immers,
maar dan de toevoeging:
ja dat zijn van die dingen die geen enkel nut hebben…

Levensverhaal Pa Hong in het kort

Op de crematie bijeenkomst na het overlijden van pa Hong heeft zoon Bing een mooie samenvatting gegeven van zijn leven. Dat was in 1998. Ondertussen zijn we iets meer feitelijke gegevens te weten gekomen over het leven van pa Hong. Die doen geen afbreuk aan de grote lijn in het verhaal.

Het is een prachtig verhaal, waarin ook weer eens naar voren komt, hoe goed er voor pa Hong gezorgd is aan het einde van zijn leven. Zijn engelenteam was zo oprecht betrokken bij hem tot het laatst moment. Zo goed om dat ook weer eens terug te lezen.

De toespraak van Bing is hieronder te lezen en te downloaden.

In zijn toespraak heeft Bing het over de kaart van Elisabeth die gekozen is voor de voorkant van het programma van de crematie van pa Hong. Met heel veel liefde heel erg verwend, en dat was hij!

kaaartpahong
kaart Elisabeth

Verleden en de kinderen Tan

40jarig-huwelijk
li-re: Anki, Lokje, Véronique (dochter Lokje) Lanny, Bing, Joesje

Voor het 35-jarig huwelijksfeest (1980) van pa Hong en ma Ans hadden wij, kinderen, liedjes gemaakt, verzameld in een boekje met groene kaft en een mooi ringbandje. Het lied had dat wij zingen op de foto had te maken met Indië. Bing heeft de tropenhoed van zijn grootvader op. Prachtige hoed die met witte ‘verf’ bijgewerkt werd als hij niet meer mooi wit was. Die hoed hebben we nog steeds. Wij vonden onszelf toen er erg Indisch eruit zien. Erg Chinees is het natuurlijk niet.
Ik ben nog op zoek naar de tekst van het lied, maar kan het boekje nergens meer vinden. En ik zie het zo voor me, in Frankrijk, hier thuis..Misschien heeft een van de anderen het nog!

memories

Toen pa Hong nog leefde, woonden Anki en Frans op de Cameliadal. Aanleiding voor pa Hong om hun een camelia cadeau te doen. Dat was in de tijd dat die planten nog niet winterhard waren. Dus hij ging dood en nog eens. Iedere keer kregen we weer een nieuwe, want die hoorde bij ons. We kregen ook advies:

camelia

Dit soort briefjes kom ik nog overal tegen. Pa Hong was zeer breed geïnteresseerd. Als hij iets interessants vond/opzocht, maakte hij daar een notitie van of hij stuurde een artikel op over een onderwerp waarvan hij vond dat het interessant was. Zo staan ook zijn eigen boeken vol kleine aantekeningen, altijd in potlood, want hij had groot respect voor boeken. Je mocht bijvoorbeeld nooit een boek met opengevouwen rug neerleggen.

Joesje voegt daaraan toe:
‘En je mocht ook nooit een kopje of een glas op een boek zetten dat  was een doodzonde!”

en Lokje zegt
“Dat herken ik wel die briefjes. Was een ontzettend leuke gewoonte”.