Tagarchief: familie Tan

viool

Tan Ban bie , derde van recht met tropenhelm die nu in Azillanet ligt.
Tan Ban Bie , achterste rij, vijfde van links met tropenhelm die nu in Azillanet ligt.

Deze foto staat al op de pagina ‘Leven in Indië’. Maar toen ik er nog eens naar keek, viel mij op dat onze opa (Tan Ban Bie) het instrument in handen heeft dat jarenlang in de werkkamer van pa Hong heeft gestaan. Ik zie hem zo voor me. Benieuwd of de anderen zich hem ook nog herinneren. Het is een snareninstrument, voorbode van de viool die pa Hong later ging bespelen? Volgens mij zag ik ergens dat dit een chinese viool wordt genoemd. Ik ga er eens op googlen.

En ja hoor, het is een ‘erhu’.

Schermafbeelding 2015-10-13 om 10.24.18

Pa Hong zou het meisje (Xiaochun Qi een wereldberoemde erhu speler)  op de foto minstens zo mooi hebben gevonden als de erhu zelf. Deze is overigens veel luxueuzer dan die van pa Hong.
Hieronder volgt enige achtergrondinformatie over de erhu, van internet geplukt.

De erhu is één van de belangrijkste Chinese instrumenten met een geschiedenis van meer dan vier duizend jaar. Hoewel het slechts twee snaren heeft, kan het een scala aan emoties uitdrukken.

Terwijl de erhu de „Chinese viool“ wordt genoemd, verschilt het in menig opzicht van het westerse instrument. Op de eerste plaats, wordt het rechtopstaand gespeeld, vaak rustend op de schoot van de musicus. Het heeft geen toetsenaanduiding, waardoor de speler zelf zijn vingers tegen de snaren moet drukken om deze te laten trillen. De erhu boog wordt reeds bevestigd tussen de twee snaren, en de booghaar wordt zowel vooruit als achteruit geduwd om een snaar te raken. De muziek weerklinkt door de klankkast van de houten trommel, die als natuurlijke versterker werkt. Eén van de grootste uitdagingen van het instrument is het juist intoneren, aangezien de verschillende posities, de invloed die de drukkracht heeft op de intonatie, de toonhoogte dramatisch kan veranderen.

De erhu is ongelooflijk expressief en geschikt om geluiden van zowel tjilpende vogels als hinnikende paarden te imiteren. Een altinstrument met een middel hoog muzikaal bereik. Haar melodieën zijn teder of melodieus. Op zijn laagste en middelste bereik, klinkt de erhu vooral emotioneel en somber, en is speciaal geschikt om het grote schouwspel van de geschiedenis van China en de emoties van de bevolking uit te drukken.

 En dan nu een You Tube filmpje opdat je het geluid kunt horen. Tjoe Lan Lim-Ko wees me op dit filmpje. Leuk toch pianist Lang Lang samen met een erhu speler. Haha je hoort het paard echt hinniken ook.
Lang Lang en  Guo Gan: the horse race
(klik op de link, dat kan niet in de email)

Hier nog een toelichting op ‘the horse race’ van Batbaatar Dash (You Tube):
“For the people who don’t like Erhu, their major complain is about its sorrowful tune. Although you can play whatever music you want with erhu, lots of (maybe most) famous erhu pieces are about unhappy expression such as loneliness, homesickness, life difficulties, sufferings etc. (For example, the most famous erhu piece “Moon Reflected on Second Spring“). Honestly, I don’t know why. Maybe it’s about Chinese culture; maybe it’s inherited in the characteristics of erhu tunes. However, there IS one famous “HAPPY” erhu masterpiece  “Horse Racing”. Composed by Huang Huai-Hai in 1964, this music made its debut that year on 4th “Spring of Shanghai” erhu solo contest and soon became famous national wide. This music describes the horse racing event in traditional Mongolian “Naadam Festival”. Its simple rhythm is based on a Mongolian folk song “Red Flag Song”. Inspired by the folk song, the composer Huang successfully expanded the original 16-bar music into an international-wide famous masterpiece.”

Pondok Lalie Djiwo

 

Pondok Lalie-Djiwo
2e li: pa Hong, 3e oom Liong, 4e oom Tik?

En daar vond ik een albumpje met allemaal natuurfoto’s en deze unieke foto. Fantastisch. Pa Hong herkenden we meteen, evenals oom Liong, de oudste broer van pa Hong, maar is degene die daar achteraan staat niet oom Tik? Hij is de jongste broer van pa Hong.  Navraag bij Enghwa leverde geen positieve identificatie op, maar toch, hij lijkt er wel op. Wie de anderen zijn? De neven uit Surabaya bij wie de kinderen Tan in huis kwamen opdat ze niet meer iedere dag een lange reis van Sepanjang naar hun school in Surabaya hoefden te maken?

De foto is gemaakt voor het vertrek van pa Hong naar Nederland, dus voor augustus 1927. Misschien een laatste tocht voor zijn vertrek?

De foto volgens Enghwa:
Pondok lalie Djiwo, dat is een hut in de bergen Gunung Welirang. Daar  ga je overnachten want dan hoef je ’s morgens  nog maar een paar meters klimmen om de zonsopgang te zien.  Ik weet het omdat Kok Sing en ik ook daar geweest waren.
Enghwa voegt er later nog aan toe:
Dongok lalie Djiwo betekent
Pondok is HUT
Lalie is vergeet
Djiwo is ziel

 In de Java Post is een artikel over de Pondok Lalie Djiwo te vinden, gedateerd 16 november 2012. Het artikel begint zo:

Het moet een van de meest romantische oorden van Nederlands-Indië zijn geweest, een plek die symbool stond voor mystiek en afkeer van Europees materialisme. Tjalie Robinson schreef ooit: “Cultuur is voor mij niet drie muren vol met standaardwerken, maar de berghut Lalidjiwo”. Wat was er zo bijzonder aan Lalidjiwo?

Lees verder. Dit is de link naar het artikel

lalidjiwo-ardjoena2
route naar de hut Lalidjiwo

Tan Jong Bing

Tussen de foto’s van pa Hong vond ik een bedankkaart naar aanleiding van het overlijden van Tan Jong Bing. De naam klonk bekend, maar wie was het ook weer. Rondvraag leverde op dat er wel familie van ene Tan Jong Bing in Amstelveen woont.

In Frankrijk vond ik opeens deze foto. Neef Enghwa, met zijn eerste vrouw Flora en pa Hong waren bekenden op de foto. De anderen?

Juist ja. Tan Liong Bing, de jongste broer van de vader van Flora en zijn vrouw tante Gwat. Weer een puzzelstukje gevonden. Tan Jong Bing is vrij plotseling in januari 1994 overleden. Zijn vrouw woonde toentertijd in Amstelveen.

Tan Jong Bing
pa Hong, Gwat K. Tan-Ong, Tan Jong Bing, Flora Tan, Enghwa Tan op de Musketierslaan in Maastricht

Familie Tan in Sepanjang

Kijk nou toch eens wat ik heb gevonden! Een foto uit november 1950 of 1951. Zou de oude dame in het midden onze oma zijn? En ja hoor, de enige foto die wie nu hebben van onze oma op latere leeftijd!
Ik herkende wel de tantes (al wist ik niet precies wie wie is), neven en nicht, maar zie bijvoorbeeld oom Liong en oom Tik niet.
Na veel over en weer gemail met Enghwa zijn de namen op de foto bekend, oom Liong en tante Door blijken wel op de foto te staan. Nu ik het weet herken ik ze weer! Ik twijfelde nog tussen 1950 en 1951 al datum van de foto. Volgens Enghwa is het 1951.
Enghwa voegt er nog aan toe:
“Mijn vader was van 1901 dus op dat moment was hij 52 jaar ik was 16, Tiong was 9 jaar, Lian 13 jaar , Kok Sing even oud als ik hij is 6 maanden jonger dan ik.”

familieTan

Familie Tan 1950/1951, zonder oom Tik helaas

op de foto staan van li naar rechts:
Staand: Tante Sioe, tante Cor, tante Djoen, oma, tante Phine/Fien, tante Door (vrouw oom Liong/Jozef, oom Liong, oom Tik Tjong (man tante Cor).
Hurkend/knielend: Enghwa, Lian, Kok Sing, de meid/babu, Engtiong

De foto is  gemaakt door studio Reflex.

datumfoto
Achterkant foto: staat november 1951?