Categoriearchief: hobbies

L.A.S. 3: pa Hong als voorzitter

23 september 1954: in het midden tekst over pa Hong

De huidige voorzitter van LAS heeft voor ons in het archief gezocht naar berichten waar pa Hong in voorkwam. We hebben het verhaal over de gelaarsde kat al gezien. Hier nog enkele andere berichten, waaronder het vakantiefilmpje van pa Hong.

Dr Stoops wordt ook genoemd. Wat was het Maastrichtste wereldje toch klein.

pa Hong was toen voorzitter. Geen idee wie het enfant terrible was
op 12 januari 1956 nam pa Hong afscheid als voorzitter

 

L.A.S 2.: De gelaarsde kat

Wij, de kinderen, herinneren ons de tableaus die pa Hong maakte. Ze waren prachtig in al hun details. Het moet wel diepe indruk hebben gemaakt, want pa Hong presenteerde dit in 1954. De tableaus waren in kleuren. Ik kan alleen deze twee zwart-witte foto’s vinden.

de gelaarsde kat loopt over de loper

De Gouwe Poort was blijkbaar hun vaste clubadres. Vandaar dat ze daar ook hun eerste lustrum vierden. Oude bekenden komen langs: Herman Menger, tevens judo-vriend van pa Hong, de vader van Daniëls die als laatste de zaak in de Kleine Staat heeft gehad, de andere twee bestuursleden zijn mij onbekend. Absoluut niet onbekend is Frans Lahaye. Frans en zijn vrouw Ria waren goede vrienden van onze ouders. Tante Ria was mijn peettante.

L.A.S 1. Limburgse Amateur Smalfilmclub

LAS (Limburgse Amateur Smalfilmclub)

eerste lustrum LAS, 1952*

Hiermee begon het. Ik kwam dit tegen tussen de foto’s. Bekend was dat pa Hong ook een enthousiast smalfilmer was en dat hij met Herman Menger en Jo Blankevoort (en ongetwijfeld nog een aantal andere bekenden) in een smalfilmclub had gezeten. Maar om van L.A.S. tot de smalfilmclub te komen, daarvoor moet je de juiste zoekterm invullen. Dus niet L.A.S. maar gewoon las Maastricht. Dat deed Frans dus. Dan blijkt dat de club nog steeds bestaat! Het heet nu LAS: smalfilm- en video club.

Opgericht op 21 februari 1947, zo blijkt uit de statuten. Contact met de voorzitter en secretaris leverde nieuwe informatie op.:
‘Graag reageer ik op uw bericht aan onze secretaris van de LAS. Ik ben momenteel het LAS archief aan het inventariseren om het over te kunnen dragen aan het Regionaal Historisch Centrum Maastricht. Van 1947-1952 zijn er geen stukken aanwezig, dus als wij een kopie van de feestkaart uit 1952 mogen ontvangen, dan graag. Uw vader was voorzitter tot en met 1955. In 1956 werd het de heer Meijs. Is uw vader  toen uit Maastricht vertrokken?
Ik vond nog een clubblad uit 1954 waarin werd vermeld dat uw vader een vakantiefilm vertoonde in kleur. Vermeld werd dat de opnamen zeer mooi waren van de kinderen die aan de rand van een bergriviertje zaten. Mocht deze film en andere materialen uit de LAS periode nog aanwezig zijn dan wil ik daarover graag met u in contact treden.’

*De menukaart hebben we geschonken aan de LAS. Het is nu het oudste stuk in het archief. Waar kan het beter zijn?

We hopen nog wat meer informatie te krijgen!

Pa Hong fotografie

Ons leven lang hebben wij lessen en tips van pa Hong gekregen over fotografie Over filmpjes ontwikkelen, foto’s afdrukken en de beste posities en tijdstippen om een foto te maken met een mooie lichtinval. Een les ging bijvoorbeeld over het kikvorsperspectief: nooit staand een foto maken van iets dan kleiner is dan jij, maar altijd door de knieën gaan. Pa Hong deed dat nog achteloos toen hij een jaar of tachtig was. Kijk maar:

pa Hong met een van zijn Leica’s

Zo’n les vergeet je natuurlijk nooit meer. Tijden veranderen, fototoestellen worden ingeruild voor smartphones, maar het perspectief blijft:

Anki in Ierland in 2017

Ik bedoelde eigenlijk deze foto:

Dit is het echte pa Hong standje

Planten en pa Hong

ABUNDANT

forsythia

Pa Hong vond dit een prachtige struik. Hij komt hier niet zo goed uit de verf, maar ik vind vast nog wel een van zijn eigen foto’s. Hij benoemde hem altijd en zei dan dat hij altijd zo ‘abundant’ bloeide.

Jarenlang hebben Frans en ik als we zonder hem de struik zagen, elkaar weer vroegen: hoe heet dat ding ook al weer. Op een gegeven moment onthielden we het: forsythia. Maar dan…het woord abundant heeft ons jaren gekost. Maar uiteindelijk is het eerste woord dat bij ons opkomt bij het zien dan deze bloeiende struik in maart: abundant!

CAMELIA
Jarenlang woonden Frans en ik aan het Cameliadal. Pa Hong vond dat wij daar een camelia moesten hebben. Hij schonk ons er een. Al snel uit zijn zicht liet de prachtig bloeiende camelia zijn knoppen vallen. Nog erger werd het in de winter: hij vroor dood. Weer kregen we een nieuwe en nog eens. Pas later kwamen de winterharde camelia’s in het assortiment, maar toen waren we al verhuisd, waar we nu wel een camelia in leven weten te houden!

ABUTILON
knoeien met plantjes, kweekjes en zaadjes zit een beetje in de genen. Al is het zo dat ik die kweekjes vaak vergeet water te geven als ze dat nog zo hard nodig hebben. Uit al mijn abutilon zaadjes, kwam slechts een tot wassom. Ik gaf hem aan pa Hong met het verhaal erbij dat dit de enige was die ik in leven had weten te houden. Zijn eigen versie van dit verhaal hoorde ik terug via een van zijn dames. “Je vader zei dat je hem zou vermoorden als hij dit plantje dood zou laten gaan.” Nou ja.

OLEANDER
Zuid Frankrijk en oleander hoorden bij elkaar vond pa Hong. Hij knipte overal stekken af. Stopte ze in de grond, in een bierflesje van donker glas,  in een potje met met een plastic zakje erom. Altijd wist hij ze te laten wortelen. Ik dacht natuurlijk: dat is makkelijk, kan ik ook. Ik heb stekpoeder gekocht, de stekjes erin gedipt, in aarde, plastic zakje, geen plastic zakje, in het licht, in het donker. 99% legde het loodje. Een stek is uiteindelijk gaan wortelen. Die heb ik snel aan Lokje cadeau gedaan met als gevolg dat dat een mooie plant is geworden. Ik blijf volhouden, ieder jaar weer in Frankrijk/Azillanet.

klapper met allemaal aantekeningen over stekken, scheuren, bemesting, de beste habitat..

STEKKEN
Pa Hong pakte het stekken heel wetenschappelijk aan, zo blijkt uit zijn nalatenschap. Maar misschien is dat van na de oleander tijd.
Hier een van zijn klappers vol aantekeningen. Hij stuurde ook regelmatig briefjes naar ons met allerlei aanwijzingen voor kwakkelende planten of een brief met zaadjes en aanwijzingen voor de beste kweekmethode.

Speelde pa Hong al viool in Indië?

Het leek ons een onbeantwoordbare vraag geworden. Speelde pa Hong al viool toen hij nog in Sepanjang woonde of is hij er in Nederland pas mee begonnen in zijn studententijd.

Het antwoord blijkt heel eenvoudig te zijn. Neef Enghwa herinnert zich dat er een viool was in Sepanjang, Hij dacht dat oom Tik viool speelde.
Onze nicht Lian in Surabaya (onlangs 80 jaar geworden) beantwoordt deze vraag per whatsapp als volgt:
‘papi speelde viool en oom Tik fluit, maar we hebben het zelf nooit gehoord’.

Soms is het leven eenvoudiger dan je denkt 🙂

 

Muziek tussen China en Europa

Tussen de muziekboeken van pa Hong vond ik dit boek:

voorblad

 

tweede pagina
intro, pg 1 geschreven door S.S.Ying
tweede pagina intro van S.S. Ying
inhoudsopgave
eerste lied

In de introductie van S.S. Ying staat dat de muziek is geschreven voor viool. Er is sprake van twee delen. Ik denk dat dit deel 1 is. Er staan eerst negen Cantonese liederen in , dan drie ‘oude muziek’ en  tot slot drie Pekinese liederen.  In deel 2 zitten blijkbaar de liederen van Europese componisten, zoals Rameau, Bach, Beethoven, Verdi.

Knap he dat ik dit uit de Chinese inleiding heb kunnen destilleren. Ik zal het maar verklappen. De introductie is ook in het Frans, Engels en Duits.

Wie kan ons meer vertellen over dit boek? Uit welk jaar? Populair onder Chung Hwa Hui studenten? Of een individuele hobby van pa Hong?

Ik vind het mooi te zien dat pa Hong altijd heeft geprobeerd zijn twee werelden met elkaar te verbinden. Dat zal niet altijd makkelijk zijn geweest.

Brede belangstelling

Pa Hong had boeken over veel verschillende onderwerpen, ook in verschillende talen: naast het Nederlands, Frans (als we in Frankrijk waren, werd je geacht ook iets in het Frans te lezen), Italiaans (daar is alleen Lokje aan toe gekomen), Engels en Duits.

Ik was altijd al geïnteresseerd in (vrouwen)emancipatie en in de loop der tijden heb ik van pa Hong ook wat boekjes geleend over dat onderwerp om te gebruiken tijdens mijn studie. Ze zijn uit de veertiger jaren van de vorige eeuw. Interessant dus in historisch perspectief.

zelfstandig-werkenmodernevrouw
Dit zijn twee verschillende boekjes. Zelfstandig werken over het huishouden, het andere over verzorging van de vrouw zelf. Meer heb je niet nodig toch?
sexuele-gelijkheid
Mooi toch dat pa Hong met vier dochters kennis neemt van dit onderwerp.
Cleopatraadam
Grappige uitspraken in deze twee boekjes over vrouwen

Deze boeken, het zijn eigenlijk boekjes staan al jaren bij mij in de boekenkast. En op de vraag: ‘does it spark joy’ moet ik ondertussen ontkennend antwoorden. Ik heb zoveel te veel boeken. Deze boekjes horen eigenlijk veel beter thuis bij Atria in Amsterdam: Kennisinstituut voor Emancipatie en Vrouwengeschiedenis.  Daarom contact met ze opgenomen. Dit is per omgaande hun antwoord:

‘Wat een leuke boekjes !
Ik stuur de mail door naar de bibliothekaris, mevrouw Schuurmans. Zij zal kijken of we de boeken al hebben, maar ze passen zeker in de collectie van Atria.’

‘Fijn dat u aan ons denkt. We zouden ze graag willen ontvangen.’ 
aldus Paulien Schuurmans, Atria

Daan Helming, kleinzoon van pa Hong gaat de boekjes afleveren.
En ja hoor dat heeft hij keurig gedaan, nog net voor zijn vakantie naar Indonesia.

 Joesje voegt het volgende toe:
‘Ja heel grappig, maar hij was altijd wel een beetje van gelijke rechten voor man en vrouw.
Voorbeeld: Bij Rob thuis was Ans als enig meisje altijd het  sjaakje als het op huishoudelijke klusjes aankwam.
De jongens hoefden niet mee te helpen in het huishouden.
Daar heb ik meteen verandering in gebracht toen ik daar in huis kwam.
Bij ons thuis moest Bing ook mee huishoudelijke dingen doen zoals bijvoorbeeld afwassen.
Dat heeft ons vader dus in die boekjes gelezen denk ik iig zeker niet van huis uit meegekregen!’

Haha, Bing was waarschijnlijk ook de enige student die kon strijken en die mee kon praten over coupenaden en jongensjurkjes (hij wist dat jurken bij meisjes hoorden, dus vroeg hij om een jongensjurkje). Dat krijg je ls je opgroeit met vier zussen.

 

chinese dwarsfluit

fluit1&2
de fluit (=donker) en de tekening erop.

Al zo lang ik mij kan herinneren was daar die houten fluit. Altijd aanwezig op het bureau van pa Hong. Pa Hong en muziek waren onlosmakelijk met elkaar verbonden. Altijd heeft hij zijn erhu gehad en altijd die fluit. Op een foto van zijn opa staat een aantal muziekvrienden, waarbij de erhu en de fluit niet ontbreken.

orkestopaTan
opa Tan Ban Bie speelt op de erhu

Wij denken dat hij de erhu en de fluit zelf meegebracht heeft uit Indië toen hij in 1927 naar Nederland kwam om in Leiden te studeren. Nooit verder naar gevraagd. Die instrumenten waren er gewoon.

Pa Hong heeft – voor zover ik weer – zelf niet op de erhu en fluit gespeeld. Hij heeft de erhu (een strijkinstrument) ingeruild voor een viool, waar hij zijn hele verdere leven op heeft gespeeld: strijktrio’s en –kwartetten hebben veelvuldig bij ons thuis geoefend. Meneer Ghyllis, de vioolleraar was een begrip in de familie.

Pa Hong vertelde over de Chinese dwarsfluit dat je met je vingers niet alle gaten kon dichtmaken en dat een gat werd bedekt met een blaadje, zodat het toch niet helemaal dicht zat. Het fijne weet ik duidelijk niet meer. Hij vertaalde de Chinese fluit naar de westerse wereld waar hij in terecht was gekomen en koos voor mij, de vierde dochter, de dwarsfluit, omdat je daarvoor echt van die ‘mooie dunne vingers’ moest hebben.Toen ik ging studeren heb ik die fluit – ik was immers de fluitiste uit de familie- meegekregen van pa Hong.

Contact opgenomen met museum Volkenkunde in Leiden met de vraag of zij interesse hebben in het instrument. Zo blijft nog wat cultuur geconcentreerd behouden. Past ook mooi bij de collectie die zij beheren van het CIHC, maar ik heb het idee dat de fluit te gewoon is en er te weinig over bekend is. Jammer.

negatieven afdrukken

Nog even terug komend op het ontwikkelen en afdrukken van zwart-wit foto’s. Hier twee voorbeelden van niet helemaal goed ontwikkelde en/of niet helemaal goed afgedrukte foto’. Leerling Anki is hiervoor verantwoordelijk.

pa-te-licht
Pa Hong in de tuin op de Musketierslaan in Maastricht, voorjaar 1974.

Deze foto is op te zacht papier afgedrukt of het filmpje is niet lang genoeg ontwikkeld.

pa-te-hard
Pa Hong, denk dat deze als pasfoto was bedoeld.

Deze tweede foto is oftewel op te hard papier afgedrukt of het filmpje is iets te lang ontwikkeld. Ja, ja handwerk..

Hm, ik zie dat ik deze materie in een ander bericht foto’s afdrukken heb genoemd, nu negatieven afdrukken. Wat is nou eigenlijk correct?